• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
       
Κεντρική σελίδα arrow Συνεντεύξεις arrow Κωστής Γκιμοσούλης
Κωστής Γκιμοσούλης Εκτύπωση E-mail
ΟΜΑΔΑ ΒΙΒΛΙΟΥ - Συνεντεύξεις συγγραφέων

Της Κατερίνας Παπουτσή

Στα βιβλία τους αναγνωρίσαμε άγνωστες πλευρές του εαυτού μας, ξεχασμένες αισθήσεις, συγκινήσεις που ήρθαν στην επιφάνεια με τη διακριτική μεσολάβησή τους. Ταυτιστήκαμε με τους ήρωές τους, ταξιδέψαμε, ονειρευτήκαμε και … κάποια στιγμή θελήσαμε να γνωρίσουμε και τους ίδιους. Καλεσμένοι της ομάδας βιβλίου του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου Ελευσίνας οι συγγραφείς και ποιητές που αγαπήσαμε μιλούν για τις εντυπώσεις που άφησε σ’ εκείνους το πέρασμά τους απ’ την πόλη μας καθώς κι η επαφή τους με την ομάδα αυτή.
 

ΚΩΣΤΗΣ ΓΚΙΜΟΣΟΥΛΗΣ 

Την πρώτη φορά ταξιδέψαμε μαζί του ΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ. Τη δεύτερη θέλοντας να πάρουμε μια γεύση από «ΜΑΥΡΟ ΧΡΥΣΟ» στον «ΗΛΙΟΠΟΤΗ» όπου τον καλέσαμε, δημιουργήθηκε το αδιαχώρητο!! Ο ποιητής και συγγραφέας Κωστής Γκιμοσούλης δέχτηκε πρόθυμα να μιλήσει για τις εντυπώσεις που άφησε μέσα του το πέρασμά του απ’ την Ελευσίνα. Παραθέτω τα κυριότερα σημεία μιας φιλικής κουβέντας που είχα μαζί του ζητώντας συγνώμη που ο περιορισμένος χώρος της εφημερίδας δεν επιτρέπει την αυτούσια παράθεσή της. Ας τον ακούσουμε.  

ΕΡΩΤ: Όταν για πρώτη φορά σε πήρα τηλέφωνο και σου είπα: «είμαστε μια ΟΜΑΔΑ ΒΙΒΛΙΟΥ απ’ την Ελευσίνα έχουμε αυτούς τους στόχους, κάνουμε αυτά τα πράγματα και θέλουμε να έρθεις στην ομάδα να σε γνωρίσουμε, να συζητήσουμε μαζί σου». Πως, το άκουσες; 

Κ. ΓΚ: Δεν ακούω συνήθως, «Τι είναι ομάδα» κλπ. Αυτό το διαπιστώνεις τη στιγμή που πας. Στην αρχή σου μένει η φωνή, η επαφή δηλαδή. Ε! απ’ τη φωνή κατάλαβα ότι υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον.

ΕΡΩΤ: Και μετά, όταν ήρθες;

Κ. ΓΚ: Μετά όταν ήρθα είδα ότι πράγματι υπάρχει ενδιαφέρον για το βιβλίο το οποίο ξεκινάει από ενδιαφέρον ανθρώπινο. Το βιβλίο είναι η αφορμή για μια προσπάθεια κοινωνικοποίησης.

ΕΡΩΤ: Σου δημιουργήθηκε καθόλου η απορία: «γιατί, αφού η ανάγνωση είναι μια σχέση καθαρά προσωπική – αυτός που διαβάζει απομονώνεται – εμείς θελήσαμε να τη «σπάσουμε» κατά κάποιον τρόπο. Να συζητήσουμε δηλαδή όλα αυτά τα συναισθήματα που γεννά η ανάγνωση ενός κειμένου;» 

Κ. ΓΚ: Απομονώνεσαι για να έρθεις μετά πιο κοντά στους άλλους. Νομίζω πως περισσότερο έχει να κάνει με μια διάθεση συλλογική, δική σας αυτό το πράγμα. Το βιβλίο είναι ένας τρόπος να μιλήσεις, να χρησιμοποιήσετε έναν συγγραφέα σαν προβοκάτορα για ν’ αρχίσει μια συζήτηση. Κάπως έτσι!

ΕΡΩΤ: Ένας τρόπος να πολεμάμε τις δυσκολίες που παρουσιάζονται κάθε μέρα.

Κ. ΓΚ: Τη Ρουτίνα;

ΕΡΩΤ: Όχι μόνο τη ρουτίνα. Και πιο δύσκολα πράγματα.

Κ. ΓΚ: Υπάρχει πιο δύσκολο απ’ τη ρουτίνα; Είναι το πιο επικίνδυνο απ’ όλα πάντως. Σχηματίζεται κατευθείαν σαν αρρώστια.

ΕΡΩΤ: Πράγματι η ρουτίνα είναι μια μεγάλη δυσκολία, αν και ο καθένας έχει να πολεμήσει τα δικά του.

Κ. ΓΚ: Ναι, αλλά σαν ρουτίνα ορίζουμε το γεγονός του να είναι τα πράγματα άνοστα. Κι αυτό είναι επικίνδυνη ασθένεια. Ξεκινάνε μεγάλα κακά από κει.

ΕΡΩΤ: Πριν έρθεις στην ΟΜΑΔΑ ΒΙΒΛΙΟΥ είχες ξανάρθει στην Ελευσίνα νομίζω.

Κ. ΓΚ: Ναι, είχα ξανάρθει.

ΕΡΩΤ: Πως, σου φαίνεται σαν πόλη;

Κ. ΓΚ: Δεν την είχα γνωρίσει, γιατί πάντα πέρναγα πηγαίνοντας κάπου αλλού. Μετά, γνώρισα το σημείο που είναι τ’ αρχαία. Είναι περίεργη πόλη, αντιφατικός ο τρόπος που τη βλέπεις γιατί απ’ τη μια μεριά υπάρχει όλο αυτό το μυστήριο κι απ’ την άλλη για κάποιον που δεν την ξέρει δείχνει μια πόλη απρόσωπη. Απρόσωπη και λίγο άσχημη θα μπορούσες να την κάνεις. Είναι ο δρόμος που περνάς (η παλαιά Εθνική) που πάντα έχει μεγάλη κυκλοφορία, πετάγονται διάφοροι, μάλλον θέλεις να φύγεις γρήγορα. Όταν ανακάλυψα το μέρος που είναι τ’ αρχαία – εκεί το ρολόι μου άρεσε πάρα πολύ – μπόρεσα να τη δω διαφορετικά την Ελευσίνα. Μετά έκανα μια βόλτα και τη γνώρισα λιγάκι μέσα. Τελικά δείχνει ένα πρόσωπο τελείως διαφορετικό απ’ αυτό που φαίνεται απ’ έξω.

ΕΡΩΤ: Πήγες καθόλου στο λιμάνι;

Κ. ΓΚ: Ναι βέβαια! Κι εκεί κάτω σ’ ένα σημείο που είναι κάτι ψηλά κτίρια σαν πύργοι.

ΕΡΩΤ: Και μια ψηλή Καμινάδα του IRIS;

Κ. ΓΚ: Ακριβώς. Πολλές φορές το έκανα σαν βόλτα απ’ την Αθήνα. Πήγαινα εκεί καθόμουνα λίγο και μετά ξαναγύρναγα. Ν’ αλλάξω παραστάσεις.

ΕΡΩΤ: Τι σε τραβάει περισσότερο σε μια πόλη, τα τοπία της ή οι άνθρωποι;

Κ. ΓΚ: Απ’ όλα. Η Ελευσίνα δεν είναι τόσο μακριά για να πεις ότι έχεις αφήσει πίσω σου τελείως την Αθήνα. Αν και βέβαια με την ομάδα σας υπάρχει κάτι παραπάνω για να ξεχάσω, κάποιες φορές ένοιωσα ότι βρισκόμουνα κάπου αλλού. Τώρα για να συνδεθείς κατά κάποιον τρόπο μαζί της πρέπει να περπατήσεις με τα πόδια, να γνωρίσεις ανθρώπους, να φας σε σπίτια, να κοιμηθείς…

ΕΡΩΤ: Η Ελευσίνα προσφέρεται πάντως να την περπατήσει κάποιος ακόμα.

Κ. ΓΚ: Μερικά σημεία ναι, όντως. Αν και έχει αρχίσει μια Αθηνοποίηση, το βλέπεις. Στην παραλία με τα πολλά στέκια και στο πρόσωπο που βλέπεις περνώντας απ’ το δρόμο της παλιάς εθνικής. Έχει σχηματιστεί εκεί μπροστά από το άγαλμα του Αισχύλου μια κρούστα κι αυτό που σου δημιουργεί αν δεν τη γνωρίζεις είναι μια αίσθηση ασχήμιας.. Η αίσθηση ότι είναι μια πόλη βιασμένη το νοιώθεις αυτό. Ειδικά άμα μπεις στον αρχαιολογικό χώρο και κοιτάξεις από κείνο το σημείο που φαίνεται η θάλασσα… μιλάμε για χοντρό βιασμό.

… Αυτός ο βιασμός σίγουρα κατά κάποιον τρόπο περνάει και στους ανθρώπους. Νομίζω πως οι παππούδες και οι γιαγιάδες θα διατηρούν ακόμα τη νηφαλιότητα του «τίποτα δεν έχει αλλάξει». Απ’ την άλλη το ότι είναι κοντά στην Αθήνα συγχρόνως σου δίνει ορισμένες φορές ένα σπρώξιμο…

ΕΡΩΤ: Για να ξανάρθεις; Ή να μη θες να ξαναπεράσεις;

Κ. ΓΚ: Έχω έρθει και μετά την βραδιά που κάναμε στην ομάδα βιβλίου και θα ξανάρθω. Είναι από τα μέρη που περνάω πάντα ειδικά όταν έχει λιακάδα το χειμώνα, είναι η πιο κοντινή βόλτα. Και το καλοκαίρι στον αρχαιολογικό χώρο εκεί στη σπηλιά που έχει μπαίνοντας είναι πολύ δροσερά. Τώρα μου δημιουργήθηκε μια επιπλέον συμπάθεια μ’ αυτήν την ομάδα.

ΕΡΩΤ: Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σ’ ευχαριστήσουμε.

Κ. ΓΚ: Κι εγώ επίσης.

Τα βιβλία του Κωστή Γκιμοσούλη κυκλοφορούν απ’ τις Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Τελευταία του δουλειά το βιβλίο με τίτλο «Μαύρος Χρυσός» Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ 2000 

(ποιήματα + πεζά + ζωγραφιές).

 
< Προηγ.   Επόμ. >